ترس از نزدیکی(واژینیسم) یکشنبه بیست و دوم آبان 1390 12:24

- هر ترسی هنگام  اولین نزدیکی دلیل وجود واژینیسم نیست!

یعنی تصور نکنید اگر اولین بار اقدام کردید و نشد پس حتما واژینیسم دارید. خیر. همونطور که در بالا هم گفتم تا حدی این ترس طبیعی هستش. تنها زمانی میتونید فکر کنید واژینیسم دارید که : مدت زمان طولانی از آغاز زندگی مشترکتون گذشته باشه، هربار دچار ترس بسیار شدید، انقباض عضلات کل بدن مخصوصا پاها  و بطور کلی مانع نزدیک شدن همسرتون شده باشید و به هر نحوی اونو از خودتون دور کنید.

- اولین قدم!

این مشکل تنها مشکل یک طرفه نیست. درواقع همسر شما بعنوان شریک زندگی و فرد فاعل نقش مهمی رو ایفا میکنه. زوج باید بپذیره که شما دچار یک مشکل غیرارادی هستید و با وجود میل و خواسته درونیتون قادر به انجام رابطه نیستید. بنابراین همراهی روحی و فکری ایشان در طول درمان و ایجاد فضای آرام و به دور از تنش میتونه به تسریع درمان کمک کنه.

- گام بعدی!

انجام تمرینات ریلکسیشن و نفس عمیق کشیدن و انجام ورزشهای کششی که به ورزیدگی بدنتون کمک کنه. انجام تمرینات کگل یا بطور عامیانه انقباض و انبساط عضلات تناسلی (شل و سفت کردن/ گرفتن و ول کردن) میتونه تمرین خوبی باشه به شرطی که درست انجام بشه. - با زدن واژه تمرینات کگل در گوگل میتونید مطالب تکمیلی و نحوه تمرین رو بخونید-  سعی کنید روی ذهن و باورتون کار کنید تا بپذیرید این موضوع اصلا دردناک نیست. هزاران هزار زن دیگر هم در زمانهای مختلف تجربه این کار رو داشتن و برای هیچ کدوم هم مشکلی پیش نیومده.

- شناخت بدن!

شاید یکی از بزرگترین مشکلات ما در کشورمون این باشه که دخترانمون از خود و بدنشون هیچ شناختی ندارن. همیشه از مادر و پدر و اطرافیانشون شنیدن که دختر نباید این کار و اون کار رو انجام بده. نباید اونجوری بشینه و و  و و .  

پس بهترین راه اینه که بدن و عضو تناسلی خودتون رو ببینید و کاملا نسبت بهش (از طریق سایتهای پزشکی یا گرفتن اطلاعات از پزشک یا پرسیدن از دوستان یا فردی که باهاش صمیمی هستین) اطلاع پیدا کنید و باور کنید انقدر و "اژ ن شما انعطاف پذیر هست که یک کودک میتونه بطور طبیعی متولد بشه. وقتی خوب بدنتون رو دیدید و شناخت پیدا کردید کم کم میتونید باور کنید این رابطه میتونه انجام بشه و اونقدرها که فکر میکنید دردناک نیست.

- تمرین مداوم

دلسرد شدن و رها کردن بزرگترین اشتباهه. یعنی اگر در طول روز رابطه ناموفقی داشتید سعی کنید بازهم امتحان کنید. نه اینکه نا امید بشید و تلاش دوباره رو به زمان دیگه ای موکول کنید. استمرار این کار باعث ریختن ترس و باور بیشتر شما میشه.

- باز هم همسرتان

با شتاب و هیجانزده عمل کردن خیلی خیلی بده. باید با آرامش و به آرامی عمل دخول صورت بگیره. پیش نوازش و آمادگی کامل شما (البته میدونم با وجود ترس خیلی سخته) خیلی میتونه موثر باشه. در این بین استفاده از ژلهای روان کننده مثل لوبریکانت هم بی تاثیر نیست.

- ژل بی حس کننده / جراحی  های*من

من بطور کلی موافق استفاده از ژل یا اسپری بی حسی نیستم چرا که فقط بطور مقطعی و در آن زمان شما رو بی حس میکنه تا درد رو متوجه نشید. اما درواقع شما نیاز به درمان ترس دارید نه بی حسی. شاید فکر کنید بطور مداوم از بی حسی استفاده میکنید اما استفاده دائم (برای هر رابطه) از بی حسی باعث ایجاد التهاب و سوزش بیشتر میشه. از همه مهمتر اینکه ما میخوایم تلاش کنیم تا باور کنیم داشتن رابطه اصلا دردناک و وحشتناک نیست پس باید با فکر وجود درد مبارزه کرد.

اما آیا جراحی هایمن میتونه کمک کنه؟ اگر نوع هایمن به گونه ای باشه که پزشک نیاز بدونه بعله میتونه مانع رو برطرف کنه. اما صرفا بخاطر اینکه از درد از بین رفتنش میترسید انجام این کار بی نتیجه ست و صد البته که هیچ پزشکی این کار رو انجام نخواهد داد. پس باز به همون نتیجه بالایی میرسیم که: باید باور کنید که هیچ دردی در کار نیست.

فکر میکنم برای امروز کافی باشه. متاسفانه مادرم بیماره و من ناچارم در رفت و آمد به شهرستان باشم. حتما در پستهای بعدی راههای درمان رو میگم و اینکه خودم چی کار کردم. هر سوالی در زمینه باشه من در خدمتم.

نوشته شده توسط سارا  | لینک ثابت |